Türkiye'de yaşanan her olay, içimizi sıkan her durum artık bir vatandaş gözüyle değilde siyaset gözüyle değerlendirilir olmuş benim ülkemde.
Bir cumhurbaşkanı adayının İstiklal Marşımızı bilmemesi veya o an sürçü lisan eylemesi bizim içimizi bir vatandaş olarak değilde bir taraftar olarak acıtıyor artık.
Andımız kaldırılırken, şerefli bayrağımız indirilirken sesi çıkmayan bir taraf pek tabii bu adayın İstiklal Marşımızı bilmemesini en derinden eleştirecektir. Çünkü vatandaşlık duygusunun yerini taraftarlık almış benim ülkemde.
Artık duvarların, sınırların bir bir yıkıldığı daha anlayışlı bir dünya bizi beklerken bu sıkıcı ve tarafçı tutum niyedir? Birisine ölesiye bağlanmak bir kişilik problemi midir?
Bu ülkede neden her şeyin siyasetle olduğu, yapılan her işin bir kişiye has olduğu söylenir?
Neden bu kadar tarafız?
Tarafız derken yanlış anlaşılmasın.
Taraf olmak safını belli etmek elbette iyidir fakat bu aşırılık nedendir?
En basitinden ülkemdeki bir futbol karşılaşmasında neden rakip takımın taraftarları düşman gibi görülür?
Neden Türkiye'de başa geçince zaten yapılması gereken şeyler o kişiye özgü bir şey haline getirilir?
Bir halk vergisini ödeyerek parasını bizzat kendi verdiği bir şeyi neden başkasına Bu yaptı hepsini Bu yaptı der?
Bu soruları kendime soruyorum...
