Nasıl bir işin içindeyiz ki okul sanki bir engel bize. Çalışmalarımıza, araştırmalarımıza... Her şeyi kendimiz öğreniyoruz. O zaman okul neden var? Sadece bir kağıt parçası için... Korkularımız bizim okumamızı sağlıyor. Geçim derdi bizi bu sisteme bağımlı yapıyor. Bir derse öğrenmek için çalışmıyoruz. Sadece korkularımız için, geçmek için çalışıyoruz. Düşünün hocaları, dersleri sanki bize bir korkulu rüyaymış gibi anlatıyor. Onlarda bizim gibi işte. Hepimiz paslanmış bir sistemiz. Onlar geçirmek için(her anlamda), biz ise geçmek için gidiyoruz okula. Ne öğretmek var ne de öğrenmek. Tek dert dediklerimi ezberle, kağıt parçanı al ve git. Gelecek kimsenin umrunda değil. Ondan böyleyiz ya zaten. İş üretemiyoruz ki bunun daha ileri bir boyutu iş üretene de mani oluyoruz.
