Algoritmalar ve Uykular veya Uyutmayan Algoritmalar

İşte durum bundan ibaret. Bir kaç gündür kafama takılan bir problem beni rahatsız edip duruyor. Aklımda çeşitli problem çözümleri çeşitli algoritmalar beni normal birisi gibi rahat uyutmuyor. Durum o kadar ilerliyor ki uyurken bile problemin devam ettiği, çözmeniz gerektiği kulağınıza fısıldanıyor. Rüyanızda kodlarla baş başa kalıp çözümler üretmeye çalışıyorsunuz; hiç olmadığı kadar hızlı bir şekilde. Bu böyle devam ettikçe beyin ya da akıl sizi uyutmuyor. Sanki tekrarlanmış bir alarm gibi bir saate bir uyanıyorsunuz. Problemin acil çözülmesi gerektiği sizi hiçbir zaman rahat bırakmıyor, sürekli boğazınızı sıkıyor.

Elbette en mantıklı çözüm problemlere olabildiğince basit yaklaşmaktır. Basit düşünemeyen birisi ya algoritma kurmaktan yoksun ya da işin esprisini anlamamıştır. Basit düşünmek sizi hızlı yaptığı kadar programınızı da hızlı yapar. Sizin düşünceleriniz ne ise programın ki de odur. Siz yavaş düşünmüşseniz yani karmaşıklık varsa programda aynen sizin gibi sistemi yoracak ve hantal bir şey olup çıkacaktır.

Hemen işimin başına dönmeli ve problemlerin çözümünü yapmalıyım. Aksi halde o problemler kafamda büyüyecek ve beni problemli bir insan haline getirecek. Önündeki problemi çözmeyen bir insan geleceği düşünemez. Geleceği düşünemediği için hayalleri yok olur. Hayalleri yok olunca insan yok olur. İnsan yok olunca günlük yaşar fakat günlük yaşamak, yaşamak değildir.